Lifestyle

Laatste week zwanger..

38 weken zwanger..op naar de bevalling.
Vandaag is het dinsdag 6 oktober en ik kom net van het ziekenhuis. In verband met mijn zwangerschapsdiabetes heb ik vandaag een inwendig onderzoek gehad. Gewoon om te kijken hoever mijn lichaam is.
En ik kreeg de schrik van mn leven toen de gynaecoloog zei”Nou meid je hebt al 2 cm ontsluiting”.. OMG en nu?!?!
Nou we gaan een afspraak maken. Zo alsof het niets is. Maandag 12 oktober. Bel ons om 06:00 uur en als alles goed is, het kan in het weekend druk zijn geweest dus er moet gecheckt worden of er genoeg bedden zijn, dan kom je langs en gaan we je inleiden.
Ik kon het haast niet geloven, het werd zo echt ineens. Ja dat was het natuurlijk af, ik liep met een beste buik maar ineens..BOEM..een last van mn schouder.
Eindelijk was het eindpunt in zicht en kon ik echt beginnen met aftellen. En een mooie datum 12 oktober 2015, 2 maanden nadat we zijn getrouwd.
Na de afspraak de oma’s ,opa’s , ooms en tantes op de hoogte gebracht!

Woensdag 7 oktober.
Wat baalde ik..had ik maar geluisterd naar al die andere zwangere vrouwen die voor mij waren geweest. ” als je een datum hebt, vertel het niet aan iedereen”.
Het eerste WhatsApp berichtje kwam binnen en zo volgde er nog meer..Voel je al wat..ben je al bezig??..Pffff…Heel lief allemaal maar wat er niet gerealiseerd word is, dat dit zo een spannende tijd is, niet alleen voor ons maar ook onze ouders enzo, je bent letterlijk aan het aftellen. Ik besloot mn meldingen, lichtjes en geluiden van mn telefoon uit te doen. Heb de belangerijkste mensen op de hoogte gesteld en als er iets was wij hun wel belde.
Op een gegeven moment mijn mobiel maar uitgedaan, want ja je kijkt een op Facebook of iets en dan zie je wel allemaal WhatsApp berichten (wij hebben een huistelefoon, dus de opa’s en oma’s waren nooit afgesloten van ons).
Bloedpropje wel of niet verloren?

Donderdag 8 oktober.
Ferdi kreeg een griepje en ik begon het ook te voelen..Neee..ik heb al mn kracht nodig voor maandag maar ik voel me zo beroerd.
Ik ben zo verkouden maar gelukkig begint Ferdi beter te worden. Voel me nu dubbel blegh!!..Vandaag ben ik weer een tikkeltje zenuwachtiger dus besluit ik maar vandaag lekker in mijn pyama door te brengen en veel te gaan relaxen.

Vrijdag 9 oktober.
Mijn vriendinnetjes komen vandaag langs om nog even samen te chillen voordat onze nieuwe vriendin er is. Ja zo noemen we onze baby! Ik was van plan om weer veel te chillen en uit te rusten vandaag maar helaas was is om half 4 wakker..Oopss..
Maar wat had ik super veel energie en een nesteldrag!!!..WAUWIE..

Zaterdag 10 oktober.
Mijn oom is vandaag 70 geworden en ondanks dat ik letterlijk op elk moment kan beginnen met bevallen heb ik besloten om toch even langs te gaan. Hij is de oudste broer van mn vader en het feestje word gehouden in een zaal. Mn moeder heeft de catering verzorgd en de hele familie is er. Niet alleen van mn vader zijn kant maar ook veel familie van mijn moeder haar kant. En aangezien ik vandaag het idee heb dat ik afscheid aan het nemen ben gaan we er toch heen.
Overdag nog even met mn schoonmoeder en Ferdi de hort op geweest. Van binnen was ik heel erg emotioneel en voor mijn gevoel zou het vanavond toch kunnen gebeuren..ik durfte dit niet hardop te zeggen..Toch deed ik het en mn schoonmoeder dacht hetzelfde. Ik vond het best een eng idee..ik wou super graag dat ze er gister al was in plaats van te wachten tot maandag maar het idee dat ik dan toch echt zou gaan bevallen…AAAAAAAHHHHHH
Thuis gekomen van het feestje, we zijn anderhalf uur gebleven, was ik nog emotioneler. De hele familie gezien, alle ooms en tantes, nichten en neven. Inmiddels wist de hele zaal dat het maandag ingeleid zou worden en dat ik 2cm ontsluiting had. Ik wou niet dat iedereen het wist maar helaas.
Dus toen ik weg ging kreeg ik van iedereen extra liefde, kracht en knuffels mee..Je snapt..ik heb veel gejankt thuis.

Zondag 11 oktober.
Onze laatste dag met zn 2en. Niet veel gedaan..wel heel erg veel gehuild..ik ben echt een jankebak..kan er niks aan doen.
Iedereen is zo lief voor me en zegt dat ik sterk moet zijn maar ik ben zo BANG! Wauwie..en zenuwachtig.
Vandaag mag het nog maar morgen moet ik gewoon alle kracht bij elkaar verzamelen om onze dochter gezond en wel op de wereld te zetten.
Ik moet morgen ochtend om 06:00 uur bellen naar het ziekenhuis en zodra we groen licht krijgen gaan we er heen. Als alles normaal verloopt moeten we ons om 07:00 uur melden in het ziekenhuis.
Hopelijk slaap ik een beetje vannacht!!

Jullie horen snel wat van ons!!!

 

Liefs Ciska

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website.

%d bloggers liken dit: